Dat leraren en heren van onderwijsorganisaties oeverloos kunnen zeuren, is oud nieuws en geen reden om er jaar in jaar uit mee door te gaan. Verongelijkte leraren hebben bovendien de neiging hun school tot norm te verheffen. Als hun directeur niet goed functioneert, zijn alle directeuren slecht en als het personeelsbeleid op hun school knudde is, is 't dat overal. Dat het gros van de hoger opgeleiden 's avonds werkt, is de mopperende docent en dito onderwijsbobo niet bekend en hoeveel procent van het onderwijs altijd al uit het overdragen van vaardigheden bestond, vragen ze zich nooit af.

Als jongeren van school komen zonder te weten dat je zegt het meisje dat en de jongen die heeft de vaardigheidstraining behoorlijk gefaald. Hetzelfde geldt voor hij wordt (dt!), ook daar is geen begrip en geen uitleg voor nodig. Hij loopt krijgt een t en hij wordt dus ook. Echt deerniswekkend wordt 't pas als leraren  - begeleid door trompetgeschal van vakbond en VO-raad - gaan roepen dat zij hun vak zijn kwijtgeraakt. De voornaamste bijdrage aan het verval van het beroep leveren de docenten zelf door te kiezen voor te dure, te dikke, te complexe methodes waarin elk woord dat zij zeggen moeten, staat afgedrukt. Er zijn volop methodes in omloop met handleidingen van meer dan 150 pagina's. Wie zoiets aanschaft, heeft op z'n lerarenopleiding ernstig weinig bagage meegekregen.

Ik ben voor de (digitale) mini-methode die leraren optimale didactische ruimte biedt. Ik besef dat 't onverstandig is dit op te schrijven omdat mevrouw Van Bijsterveldt er vast een argument in ziet het bedrag voor de gratis boeken dat nu naar het voortgezet onderwijs vloeit, te halveren. Dat is niet de bedoeling; alle andere oplossingen kosten de school evenveel. En als het dan toch over geld gaat: waarom heeft de minister de PVV niet in vetgedrukte cijfers de rekensom gepresenteerd die hoort bij 40 extra lesuren in de eerste twee vo-jaren? Het is al onbehoorlijk om een eerder gemaakte afspraak onder puur politieke druk terug te draaien, nog onbehoorlijker vind ik dat Van Bijsterveldt zich niet verweerd heeft tegen deze gang van zaken.

De 40 uur extra had tenminste tot een tsunami van boze mails moeten leiden, zowel richting PVV (en VVD en CDA) als in 's ministers mailbox. Het vaderlandse lerarencorps is groot genoeg om de servers van de Tweede Kamer en het Ministerie van Onderwijs plat te leggen. Als alle scholieren een sms aan Van Bijsterveldt hadden gestuurd, was de impact vele malen groter geweest dan wat ze nu met een demonstratie op het Amsterdamse Museumplein hebben bereikt want die eindigde - allicht - met een charge van de bereden politie. Staken heeft iets 20e eeuws. Als ze in Noord Afrika een revolutie bij elkaar kunnen twitteren, lijkt faceboek ook hier een effectiever protestmedium. En omdat in dit land de revolutie niet aan de orde is, slaan we de volksoploop dan gewoon over.

De grotere klassen die als ik de leraren beluister, vanzelf met die 40 extra uren meekomen, kunnen ze op andere manieren bestrijden. Per week een paar uur meer is wellicht een betere optie. Grotere klassen zijn - ook door de korting op passend onderwijs - veel minder aantrekkelijk. Tegen ophokuren heb ik evenmin veel bezwaren. Voor alle scholieren die er nog steeds van uitgaan dat ze alleen iets leren van een leraar die een lesuur lang het woord voert, zouden op beeldscherm de beste lessen beschikbaar kunnen zijn zodat ze zelfs in de studieruimtes van de door hen gewenste uitvoerige uitleg kunnen genieten. Met een vijftal uitmuntende studenten erbij (10 euro per uur) voor de broodnodige individuele explicatie en begeleiding plus een oud-militair voor de orde (gratis), kan zo zelfs het ophokuur tot een echte ouderwetse les promoveren.

Ik had 't wel mooi gevonden als alle directeuren die veel stakende docenten moesten missen, gepensioneerde collega's en uitzendbureaus hadden gebeld om invallers te vinden. Als ze er allemaal een you tube-filmpje van hadden gemaakt, had Van Bijsterveldt kunnen zien dat sluiten soms noodzakelijk was. Wellicht had zo'n actie de nu vaak kortzichtig oordelende media en politici op iets genuanceerder gedachten kunnen brengen. Zelf zien hoe scholen handelen als veel leraren afwezig zijn, is hard nodig nu kranten die veel onderwijsmensen onder hun lezers tellen - helaas helaas - met een pro-staking commentaar het oordeel over zich afroepen dat ze dit hebben opgeschreven om geen abonnee's te verliezen.

Wilma Cornelisse (wjc@kpnmail.nl)