Schoolbesturen ontvangen nu naast een (vrij besteedbaar) lumpsumbudget ook (project)subsidies ter financiering van het onderwijs op hun scholen. Kenmerkend voor subsidies is, dat ze meestal moeten worden aangevraagd, gebonden zijn aan het doel waarvoor zij zijn verstrekt, apart verantwoord moeten worden en dat, als het geld niet in overeenstemming met het doel is besteed, veelal terugvordering plaatsvindt. Kortom, dergelijke subsidies leiden tot een onevenredige administratieve last en leggen schoolbesturen ook beperkingen op in de besteding. Daarom is gezocht naar een alternatief, waarbij een schoolbestuur zelf prioriteiten kan stellen en waarbij er veel minder sprake is van administratief gedoe. Dit alternatief is de bestemmingsbox.